Wat ik doe

Mijn praktijk in Genk bundelt drie vormen van begeleiding die op het eerste gezicht ver uit elkaar liggen, maar in de praktijk voortdurend in elkaar overlopen.

Als kindercoach begeleid ik kinderen die worstelen met hun gevoelens, hun zelfvertrouwen of hun plek in de groep. Via spel, creatieve oefeningen, gesprekken en praktische technieken leren zij hun emoties herkennen en uiten, sterker worden na een moeilijke gebeurtenis en opnieuw rust en plezier ervaren. Ouders worden altijd betrokken, want de echte verandering gebeurt thuis.

Als erkend bemiddelaar begeleid ik mensen van wie het gesprek is vastgelopen: bij een echtscheiding, een discussie over de kinderen, een burenconflict of een conflict binnen een familie of organisatie. Ik kies geen kant en neem geen beslissingen in jullie plaats. Mijn rol is een veilige omgeving te creëren waarin beide partijen opnieuw met elkaar kunnen praten.

Als huiswerk- en studiebegeleider werk ik met leerlingen bij wie het leren stroef loopt. Niet door het huiswerk vóór hen te maken, maar door hun de vaardigheden aan te leren om zelfstandig en met vertrouwen te leren werken.

Waarmee ik werk

Als bemiddelaar richt ik mij op het herstellen van communicatie en het opbouwen van vertrouwen. Meer bepaald: terug een brug bouwen. Mijn aanpak is gebaseerd op de principes van de positieve psychologie en de geweldloze communicatie.

Als gezins- en kindercoach hanteer ik de principes van speltherapie en een systeem- en contextueel gerichte benadering. Ik werk oplossingsgericht en vertrek daarbij van de kwaliteiten van elke persoon, niet van wat er ontbreekt. Ik kijk naar elke situatie vanuit een holistische visie: vanuit de hele leefwereld van het kind — school, thuis, een echtscheiding, het verlies van een dierbare.

Mijn focus ligt daarbij op het horen van kinderen binnen echtscheidingen en hoogconflictueus ouderschap, en op het begeleiden van kinderen met ADHD en autisme.

Ook buiten mijn praktijk haal ik veel energie uit de kleine dingen: spelen met mijn neefjes en nichtje, wandelen in de natuur, lopen, lezen, zingen, viool spelen en musical. Elke woensdagavond volg ik met veel plezier musicalklas. Deze momenten geven me ontspanning en nieuwe energie en houden voor mij de verbinding met wat echt belangrijk is: tijd, aandacht en verbinding met anderen.

Mijn missie

Mijn missie is om kinderen, jongeren, ouders en volwassenen te begeleiden naar meer veerkracht, zelfvertrouwen en verbinding.

Of het nu gaat om kindercoaching, bemiddeling of huiswerk- en studiebegeleiding: ik wil een plek creëren waar mensen zich gehoord, begrepen en gesteund voelen. Een plek waar groei mogelijk wordt en waar uitdagingen veranderen in nieuwe kansen.

Waarom deze drie diensten samen?

Die vraag krijg ik geregeld. Een bemiddelaar die ook kindercoach is: dat lijkt een vreemde combinatie.

In de praktijk is het er net één. Wie bij mij komt voor een echtscheidingsbemiddeling, komt bijna altijd met kinderen in het achterhoofd. Wie zijn kind aanmeldt omdat het het op school niet meer volhoudt, blijkt soms vooral thuis onder spanning te staan. En wie er als ouders samen uitkomt, ziet dat effect rechtstreeks bij de kinderen.

De juridische kant zorgt ervoor dat wat er wordt afgesproken ook correct wordt vastgelegd, en dat ik weet waarover ik praat wanneer een verblijfsregeling of een onderhoudsbijdrage ter sprake komt.

Het is dus geen verzameling van losse diensten, maar één manier van kijken: naar de mens, naar het gezin eromheen, en naar wat er nodig is om weer vooruit te kunnen.

Stel je voor…

Stel je voor dat je kind opnieuw straalt. Dat conflicten plaatsmaken voor respectvolle communicatie. Dat leren weer vertrouwen geeft in plaats van stress. En dat jij weet dat je er niet alleen voor staat.

Samen zetten we de eerste stap naar meer rust, verbinding en groei.

Ik kijk ernaar uit om je te ontmoeten en samen te ontdekken hoe ik jou, je kind of je gezin kan begeleiden naar een positieve en duurzame verandering.

Hoe een eerste gesprek aanvoelt

Veel mensen zien op tegen dat eerste contact. Ze weten niet goed wat ze moeten zeggen, vrezen dat hun probleem “te klein” is, of zijn bang beoordeeld te worden als ouder of als partner.

Daarom hoeft er in een eerste gesprek niets. Je hoeft je verhaal niet voorbereid te hebben, geen documenten mee te brengen en niets te beslissen. We praten, ik stel vragen, en aan het eind weet je wat er mogelijk is.

Wat ik in dat gesprek altijd doe, is ook zeggen wanneer ik níét de juiste persoon ben. Dat gebeurt geregeld, en het is geen afwijzing: iemand doorverwijzen naar wie beter past, is een deel van het werk.